عصر انتظار که به عصر غيبت و پنهان زيستي امام زمان (ع) مشهور است

دولت منتظر و پاسداشت انديشه مهدويت:
چکيده                فاطمه زهراستار
عصر انتظار که به عصر غيبت و پنهان زيستي امام زمان (ع) مشهور است منتظران و دولت منتظر نسبت به باور هاي اسلامي به ويژه انديشه مهدويت داراي رسالتها و مسئوليتهايي هستند که در اين مقاله به راهکارها و ابزار متناوب و مناسب براي ارتقاء و اشاهه فرهنگ مهديت توسط دولت منتظر ومنتظران مهدي مي پردازيم و شمال سه فصل مي باشد.
فصل اول مفهوم شناسي دولت و حکومت است که دولت در اصطلاح مدرن آن عبارت از اجتماع انسانهايي است که در سرزمين خاص سکونت کرده و داراي حکومتي هستند که بر آنها اعمال حاکميت مي کند و حکومت ارگاني رسمي است که بر رفتار اجتماعي افراد جامعه نظارت داشته و سعي مي کند بر رفتار اجتماعي مردم جهت ببخشد. يکي ديگر از مباحثي که در فصل اول تعريف شده است دولت منتظر است که بر اساس آنچه که از دولت و انتظار تعريف شد دولت منتظر همان دولت نايبان عام (فقهاء) در دوران غيبت کبرا است که مشروعيت آنها از ناحيه امام زمان (ع) است که بايد ويژگيها و شاخصه هاي دولت منتظر را داشته باشند تا رابطه ميان دولت منتظر و دولت منتظر توجيح پذير باشد.
بحث سوم در اين فصل انديشه مهدويت است که طبق آنچه که از روايات و مباحث علمي بر مي آيد اعتقاد به امام مهدي (ع)و ظهور او مختص شيعه نيست بلکه همه گروههايي که اعتقاد به اسلام دارند به آن معتقدند ولي در مکتب شيعه مهدويت چهره خاصي دارد که در روايات فراواني از آن به ميان آمده است. بحث چهارم پاسداشت انديشه مهدويت است که پاسداشت انديشه مهدويت از جمله رسالتهاي مهم منتظران و دولت منتظر در عصر غيبت مي باشد و اولين وظيفه اي که بر عهده منتظران و دولت منتظر است حفاظت و صيانت از انديشه مهدويت است چون انديشه مهدويت حافظ و نگهدار منتظران و دولت منتظر ميباشد.
اما در فصل دوم از اين مقاله مي پردازيم به رابطه ميان دولت منتظر و انديشه مهدويت است که بر اين اساس شيعيان اعتقاد که امامت و حکومت بعد از رسول اکرم (ص) از آن جانشينان دوازده گانه ايشان است که يکي بعد از ديگري به امامت رسيده اند و ولايت و حاکميت بر مردم را بر اساس باورداشت امامت متعلق به امام مهدي (ع) مي دانند و در دوران غيبت امام مهدي (ع) که مردم از فيض حضور ايشان محروم هستند باز بدون برنامه و راهکار نيستند بلکه بر اساس انديشه مهدويت باورمندان مهدي (ع) بايد به دنبال نايبان ايشان که فقهاء و در رأس آنها ولايت فقيه قرار دارند و از آنان ياري بخواهند.
اما در فصل دوم به تعالي بخشي  انديشه مهدويت توسط دولت منتظر مي پردازيم که به راهکارهاي تعالي بخشي انديشه مهدويت و کيفيت آن در فصل سوم مي پردازيم.
فصل سوم که شعور بخشي و شور بخشي منتظران توسط دولت منتظر اشاره مي کنيم. يکي از راههاي پاسداشت انديشه مهدويت که دولت اسلامي بايد آن را در جامعه پياده کند معرفت بخشي به مردم نسبت به امام زمان (ع) است چون امام، امام همه اقشار جامعه است و بايد همه به مردم نسبت به امام زمان (ع) است چون امام، امام همه اقشار جامعه است و بايد همه به او شناخت کامل داشته باشند اين يک امر طبيعي است که اگر دولت منتظر مردم را نسبت به امام و حقيقت و اهدافش آشنا نمايد و پايه هاي معرفتي آنها را با معرفتهاي عقلاني محکم نمايد استواري و تداوم انديشه مهدويت را در ميان منتظران تضمين نموده است. يکي ديگر از رسالتهاي دولت منتظر در اين فصل هدايت گري و جهت دهي شور مهدوي درميان مردم است که مي توان در مقولات ذيل جستجو کرد برگزاري دعاي منسوب به امام زمان (ع) برگزاري چشن نيمه شعبان معرفي مکان ها و زمانهاي منسوب به امام (ع) مي باشد که در متن مقاله در مورد هر يک توضيحاتي داده شده است. موضوعات ديگري که در اين فصل به آن اشاره شده است از جمله فرهنگ سازي انديشه مهدوي عدالت محوري، اصلا و اصلاح گري امر به معروف و نهي از منکر ميباشد و در آخر مقاله با نتيجه به پايان رسيده است.