در این فرآیند، به منظور دستیابی به نوآوری و بالطبع شکوفایی، زمینه و بسترهای لازم برای تحقق این فرمان تنها به گونهای وسیع با ایجاد نهضت عمومی، اتحاد عقل جمعی و عزمی راسخ به سمت نوآوری و خلاقیت به دور از هرگونه خمودگی و رکود فراهم میگردد
دولت اسلامی و شکوفايی فرهنگ انتظار
چکیده فریبا پسندی
نوآوری و شکوفایی در مسائل و موضوعات مختلف – خاصه مؤلفههای دینی و اعتقادی، – در این برهه از زمان با عنایت به نامگذاری هوشیارانه و شایستة سال ۱۳۸۷ از سوی رهبر فرزانة انقلاب اسلامی به عنوان سال «نوآوری و شکوفایی» امری ضروری و حايز اهمیت است که نشانة تثبیت و پایداری، آیندهای امیدبخش و فرصتی ارزشمند برای حرکتهای جدی و آیندهساز به سوی افقهایی روشن در تمامی حوزههاست. عنوانی شایسته که در ذات خود حاوی تغییر و تحولات اساسی، مستمر و همیشگی است و پیشینهاش به اصل انقلاب اسلامی باز میگردد که خود یک نوآوری تمام و کمال بود و توانست با رهبری امام خمینی(ره)، راه جديدی را پیشروی ملت ایران بگشاید.
بدیهی است در این فرآیند، به منظور دستیابی به نوآوری و بالطبع شکوفایی، زمینه و بسترهای لازم برای تحقق این فرمان تنها به گونهای وسیع با ایجاد نهضت عمومی، اتحاد عقل جمعی و عزمی راسخ به سمت نوآوری و خلاقیت به دور از هرگونه خمودگی و رکود فراهم میگردد و لازم است با پیگیری دقیق، بالندگی و تفکر جدید، پرهیز از انجام دادن کارهای تقلیدی و تکراری و بهرهگیری از امکانات مادی و معنوی، کارهای ابتکاری و خلاقیتمحور و راههای میانبر و نوآور در سایة مدیریت صحیح و تدبیر درست- به خصوص در فعالیتهای فرهنگی – پدیدار و طلیعههای روشن و امیدبخشی در این عرصه آشکار گردد.
هر چند در سالهای اخیر در کشور تلاشهایی براي نظاممند کردن فرهنگ دینی جامعه به عمل آمده و فرهنگمداران به مباحث مهدویت و تعقل و تدبر در این زمینه توجه بیشتری مبذول داشتهاند؛ اما شواهد نشان ميدهد رسالتی که بر عهدة نهادها و سازمانهای فرهنگی – به ویژه دولت اسلامی در جایگاه كانون اصلي برنامهريزي فرهنگي كشور – گذاشته شده، بسیار سنگینتر و حايز اهمیتتر است و راه ناپیمودة زیادی در عرصة تبیین، ترویج و تعمیق فرهنگ انتظار و معارف مهدوی تا رسیدن به وضعیت مطلوب و اعتلای فرهنگ انتظار وجود دارد، فرهنگی اصیل و ارزشمند که در اعتقاد تشیع از محتوایى اصلاحگر، امیدبخش، تحرکآفرین و تعهدآور برخوردار است و در صورت تحقق و شکوفایی، قدرت پاسخگويي به نيازها و بهرهگيري از فرهنگ اصیل اسلام در جهت رشد و كمال معنوي را داراست و همچون راه نجاتی تمام ناهنجاریهای فردی و اجتماعی، یأس و پوچگرایی، بنبستها و گرفتاریها را از بین ميبرد و جامعه را در برابر تمام بیماریهای فکری و روحی بیمه میکند. البته، اصالت مفهوم انتظار اگر چه در اذهان، هنوز هم كم و بيش و به حسب مراتب معارف و آگاهيهاي افراد، ملحوظ مانده است، اما به نظر میرسد شکوفا ساختن فرهنگ اصیل انتظار که کاملاً سازنده، مثبت و در جهت پویایی و تحرك، امربهمعروف و نهيازمنكر و ثباتقدم و پايداري است، ضرورتی اجتنابناپذیر دارد؛ بهخصوص در زمان حاضر كه بدخواهان در تلاشاند با تبليغات سوء و غرضآلود، جامعه – به ويژه نسلجوان – را گمراه و از آگاهيهاي كافي در مورد اصطلاحات و شعائر دين محروم سازند.
بر همین مبنا و رویکرد، این مقاله با هدف رجوع به نظريات و دیدگاههای راهگشا و علمی رهبر جهاننگر و محبوب انقلاب اسلامی و تشویق به حرکت و جهادی بزرگ و فراگیر در مسیر ایجاد روحیة خودباوری و خودآگاهی جمعی، توسعة تمامی ظرفیتهای علمی فرهنگی و به ثمر رسیدن، شکوفا شدن و ترسیم چشماندازی ملموس و امیدوارکننده از جوانب و ابعاد مختلف فرهنگ انتظار، تدوین یافته است. آن چه در این نوشتار و سطور پیشرو با بهرهگیری از تجارب، تجزیه و تحلیل مباحث و دیدگاههای مختلف و استفاده از منابع و متون متعدد آمده، صرفاً از باب ضرورت و ادای وظیفه به پیشگاه امام عصر بوده و نگاهی است مختصر و گذرا به «فرهنگ و فلسفة انتظار»، «اصول و عوامل مؤثر در شکوفایی فرهنگ انتظار»، «آثار و نتایج شکوفایی این فرهنگ» و «نقش مؤثر دولت اسلامی و اهم مسئولیتهای آن برای احیا و شکوفایی فرهنگ انتظار» که با عنایت به ضرورت بسترسازی مناسب برای بسط شاخصهها و زمینههای نوآوری و شکوفایی میتواند در جهت شناخت موانع و مشکلات مربوط به حوزة انتظار در نظر گرفته شود.
